εναπόθεση


εναπόθεση
η (Α ἐναπόθεσις)
η απόθεση σ' έναν τόπο, εναποθήκευση, συσσώρευση, κατάθεση
νεοελλ.
οι γεώδεις ύλες και τα άλατα που κάθονται πάνω στην εσωτερική επιφάνεια τού ατμολέβητα.

Dictionary of Greek. 2013.

Look at other dictionaries:

  • εναπόθεση — η 1. η τοποθέτηση πράγματος μέσα σε άλλο, αποθήκευση. 2. στον πληθ., εναποθέσεις το κατακάθισμα αλάτων στην εσωτερική επιφάνεια ατμολέβητα …   Νέο ερμηνευτικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας (Новый толковании словарь современного греческого)

  • πιθάκνη — και αττ. τ. φιδάκνη και λακων. τ. πισάκνα, ή, Α 1. πιθάρι που χρησιμοποιούσαν συνήθως για εναπόθεση κρασιού, κρασοπίθαρο («οἰκοῡντ ἐν ταῑς πιθάκνεσσι», Ιπποκρ.) 2. πιθάρι για εναπόθεση καρπών 3. φρ. «πιθάκνη ἰατρική» δοχείο φαρμάκων, φαρμακευτικό …   Dictionary of Greek

  • Ιταλία — Επίσημη ονομασία: Δημοκρατία της Ιταλίας Έκταση: 301.230 τ. χλμ. Πληθυσμός: 56.305.568 (2001) Πρωτεύουσα: Ρώμη (2.459.776 κάτ. το 2001)Κράτος της νότιας Ευρώπης. Συνορεύει στα ΒΔ με τη Γαλλία, στα Β με την Ελβετία και την Αυστρία, στα ΒΑ με τη… …   Dictionary of Greek

  • αρτηριοσκλήρωση — και σκλήρυνση, η νόσος των αρτηριών που οφείλεται σε εναπόθεση λιπαρών ουσιών στον έσω χιτώνα ή σε σκλήρυνση του μέσου χιτώνα με εναπόθεση ασβεστίου ή σκλήρυνση των μικρών αρτηριών …   Dictionary of Greek

  • επικονίαση — Το σύνολο των φαινομένων κατά τα οποία οι ώριμοι γυρεόκοκκοι των ανθών μεταφέρονται στο στίγμα των υπέρων για τον εγγενή πολλαπλασιασμό των φυτών. Στην περίπτωση της αυτογαμίας (γονιμοποίηση από γυρεοκόκκους του ίδιου άνθους) η ε. συντελείται από …   Dictionary of Greek

  • καθαλάτωση — η εναπόθεση ασβεστούχων και άλλων αλάτων στα εσωτερικά τοιχώματα τών ατμολεβήτων. [ΕΤΥΜΟΛ. Απόδοση την ελλ. ξεν. όρου, πρβλ. γαλλ. incrustation < λατ. incrustatio, onis «εναπόθεση, ίζημα». Η λ. μαρτυρείται από το 1858 στο Ονοματολόγιον… …   Dictionary of Greek

  • νεκροθήκη — η (Α νεκροθήκη) νεοελλ. 1. θήκη για εναπόθεση νεκρών, σαρκοφάγος 2. θήκη για εναπόθεση οστών, οστεοθήκη, λειψανοθήκη 3. φέρετρο αρχ. υδρία, αγγείο όπου τοποθετούσαν τη σποδό τών νεκρών, τεφροδόχος κάλπη …   Dictionary of Greek

  • αιμοσιδηρίαση — Η εναπόθεση αιμοσιδηρίνης μέσα στα κύτταρα διαφόρων οργάνων του σώματος, ιδιαίτερα στο συκώτι, στη σπλήνα, στον μυελό των οστών, στα νεφρά και στο πάγκρεας. Η νόσος εμφανίζεται με ενδοαγγειακή καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων (κακοήθης αναιμία …   Dictionary of Greek

  • αιμοχρωμάτωση — Σπάνια παθολογική κατάσταση κατά την οποία ο οργανισμός είναι υπερφορτωμένος με σίδηρο. Η υπερφόρτωση οφείλεται σε: α) μεγάλη αύξηση του ποσοστού του σιδήρου που προσλαμβάνεται από το πεπτικό σύστημα (πρωτοπαθής ή ιδιοπαθής α.), β) εναπόθεση του… …   Dictionary of Greek

  • αρτηριοσκλήρωση ή αρτηριοσκλήρυνση — Πάθηση που προσβάλλει τα αγγεία και εκδηλώνεται με συμπτώματα που ποικίλλουν ανάλογα με την αρτηρία και το όργανο που αιματώνεται από αυτή. Η α. προσβάλλει περισσότερο τους άντρες, μεταξύ της πέμπτης και της έκτης δεκαετίας της ζωής τους. Αν και… …   Dictionary of Greek


Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.